ՍՏԵՂԾԱԳՈՐԾՈՒՄ ԵՆ ՄԵՐ ԸՆԹԵՐՑՈՂՆԵՐԸ


 

Ինքնատիպ քնարերգուն

 

Վարդգես ԽանոյանՄեր հայրենակից Վարդգես Խանոյանը «Վարդաձոր» թերթի ակտիվ ընթերցողն է: Շուրջ 42 տարի նա ապրում ու ստեղծագործում է Ջերմուկում: Ընթերցողի դատին է հանձնել «Հրաշալի քաղաքացին» /մանկական/, «Արևի ձայն», «Քաջերը մահ չունեն» ժողովածուները, մեկ-երկու ամիս առաջ նաև չորրորդ` «Թախծի ծառ» գիրքը, որի ներշնչանքը կյանքի և’ երջանկության, և’ հիասթափության ու թախծի թեմաներն են, որոնք այնպես են ձուլվել իրար, որ ընթերցողն էլ ակամայից տեսնում է ու լսում մարդկանց սիրո, թախծի դառը պտուղներն ու զգում նրանց սրտի թրթիռը, խինդն ու վիշտը:

Թեև Վարդգեսը վաղուց է հեռացել Եղեգիս գետի ջրերի խորքում ննջած իր հայրենի գյուղից` Շատինից, բայց իր քնարական խոսքով համեմված ստեղծագործություններով միշտ էլ ծննդավայրում է, հայրենի բնության գրկում,  մանկության օրերն են` դրանք  դարձնելով տեսանելի ու շոշափելի:

Եղեգիս գետը, Եղեգիս գետը

Հոսում է ահա

Եվ գալար-գալար սահում են հետը

Ժպիտներն օրվա…

Իջավ հանդերին փափուկ մի գիշեր,

Ու մթնեց գետը,

Եղեգիս գետը կապույտ աստղեր է

Գլորում հետը…

Եղեգիս գետը սահում է, տանում,

Խոհերս խռով…

Եվ քո պատկերն է լուսնի պես սահում

Մաքուր ջրերով:

Չի կանգնում մի պահ,

Չի հանգստանում

Եղեգիս գետը,

Իմ ծարավների անքնությունը

Տանում է հետը:

  Continue reading

Advertisements