Ի ՀԻՇԱՏԱԿ ՀԱՐՍՆԱՍԱՐԻ ՀԵՐՈՍԻ


 

 

6575Երկար ու ձիգ տարիներ են անցել այն օրից, երբ գնիշիկցի երետասարդ մանկավարժը զինվորագրվել է ու համալրել հայրենիքի պաշտպանների շարքերը: Առաջին իսկ օրից Վահիկն աչքի է ընկել իր խելացիությամբ, կազմակերպվածությամբ ու ցանկացած իրավիճակում արագ ու ճիշտ նախաձեռնությամբ: Դրանք հատկանիշներ են, որոնցով երիտասարդը տարբերվել է իր շատ ու շատ հասակակիցներից: Գուցե դա գալիս է շրջանային պիոներ տան վարիչ աշխատած տարիներից` 1941-42թթ, երիտասարդական մի շարք ծրագրերի իրականացման հմտությունից, գուցե … ինչևիցէ, կարճ ժամանակում /42-43թթ/ նա արժանանում է գնդի հրամանատարության ուշադրությանն ու ստանում է ավագ սերժանտի կոչում և նշանակվում հրանոթի հրամանատար…
Մարտերում ցուցաբերած բացառիկ խիզախությունների և հերոսությունների համար 1944թ-ին 530-րդ հակատանկային հրետանային գնդի հրամանատարության կողմից Վահիկը պարգևատրվում է Կարմիր աստղի, իսկ 45-ին` Փառքի 3-րդ աստիճանի շքանշաններով:
1945թ-ի ապրիլի 30-ը ճակատագրական եղավ Վահիկի համար. Բեռլինից 40կմ հարավ ընկած Կումմերսդորֆ բնակավայրի մոտ նրա հրանոթի անձնակազմը ընկնում է շրջապատման մեջ ու համառ կռիվ է մղվում: Վահիկն սկսում է հակատանկային նռնակներ նետել գերմանացիների վրա` ոչնչացնելով 21 զինվոր ու սպա: Այդ ժամանակ նա կարողանում է 2 անգամ օդում բռնել և ետ շպրտել հակառակորդի նռնակները… Պատմական այդ մարտում ցույց տված անձնական խիզախության և արիության համար ՍՍՌՄ Գերագույն սովետի նախագահության 1945թ. հունիսի 27-ի հրամանագրով Հրանոթի հրամանատար ավագ սերժանտին շնորհվում է Սովետական Միության հերոսի կոչում: Մեր հայրենակից հերոսը մարտական փառավոր ուղի է անցել` Հյուսիսային Կովկասից մինչև Բեռլին, որտեղ և հերոս հրետանավորը մեծ ցնծությամբ տոնել է հաղթանակը, որից ընդամենը մի քանի օր անց նա զոհվել է մարտական պոստում: Նրա աճյունն ամփոփվել է Սլուցք քաղաքում:

Խորհրդային տարիներին հիմնադրվեց նրա հիշատակը հավերժացնող վոլեյբոլի հուշամրցաշար, որը միշտ կազմակերպվում էր Continue reading

Advertisements