Թիվ 1 /61/ 25-ը փետրվարիˌ 2010թ.


 

Լուրեր մարզի առօրյայից

ՏԱՐՎԱ  ԱՌԱՋԻՆ  ՄԱՐԶԽՈՐՀՐԴԻ  ՆԻՍՏՈՒՄ

 Տարվա առաջին մարզխորհրդի նիստը տեղի ունեցավ փետրվարի 10-ին ՀՀ փոխվարչապետ, տարածքային կառավարման նախարար Արմեն Գևորգյանի մասնակցությամբ:

 ՏԱՐՎԱ  ԱՌԱՋԻՆ  ՄԱՐԶԽՈՐՀՐԴԻ  ՆԻՍՏՈՒՄ

 Օրակարգում`

ա/ մարզպետ Վ. Մաթևոսյանի 2009թ. գործունեության և մարզի սոցիալ- տնտեսական իրավիճակի մասին հաշվետվություն,

բ/ 2010թ. համայնքային բյուջեների հաշվարկային ցուցանիշների համեմատական վերլուծություն 2009թ-ի ցուցանիշների նկատմամբ: /Զեկ. աշխատակազմի ֆինանսական և տնտեսական զարգացման վարչության պետ Ռ.Հայրապետյան/:

գ/ Գարնանային գյուղատնտեսական աշխատանքների վերաբերյալ: /Զեկ. աշխատակազմի գյուղատնտեսության և բնապահպանության վարչության պետ Բ. Մկրտչյան/:

Մարզպետի 2009թ. մեկամյա գործունեության և մարզի սոցիալ-տնտեսական իրավիճակի մասին հաշվետվությունը մարզխորհրդի կողմից գնահատվեց բավարար: 2-րդ հարցի վերաբերյալ փոխվարչապետը նշեց, որ չնայած վերջին 1-2 տարիներին մարզի համայնքներում արձանագրվել են տեղական բյուջեների հավաքագրման բարձր արդյունքներ, այնուամենայնիվ դեռ սպառված չեն բոլոր ռեզերվները. անհրաժեշտ է հայնտնաբերել դրանք և համալրել համայնքների բյուջեները:

Փոխվարչապետն առաջարկեց նաև որ առաջիկայում տվյալներ ներկայացվեն, թե որ համայնքներն են սեփական եկամուտների հաշվին իրականացրել ներհամայնքային ծրագրեր և ինչպիսիք են դրանք:

Երրորդ հարցի շուրջ ծավալված զրույցից պարզվեց, որ գրեթե ավարտված են գարնանային գյուղատնտեսական նախապատրաստական աշխատանքները. ոռոգման ցանցերը  պատրաստ են շահագործման, պատրաստ է գյուղտեխնիկան, ունեն մշակաբույսերի սերմերի որոշակի քանակ, բույսերի բուժման համար դեղատներում կան դեղամիջոցներ: Այսինքն ըստ գյուղվարչության պետի պատրաստ են գարնանային գյուղատնտեսական աշխատանքներին, իհարկե եթե հաղթահարել կարողանան պարարտանյութերի ձեռք բերման գործում առկա որոշ դժվարություններ:

Փոխվարչապետի հավաստմամբ եթե այդ ուղղությամբ տարվեն համապատասխան աշխատանքներ, ապա կգտնվեն մատչելի գներով պարարտանյութ ձեռք բերելու ուղիներ:

Շարունակել կարդալ→

 

Advertisements

Թիվ 2-3 /62-63/ 25-ը մարտիˌ 2010թ.


ՈՍՏԻԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ – ԼՐԱՏՎԱՄԻՋՈՑ  ՓՈԽՀԱՐԱԲԵՐՈՒԹՅԱՆ  ԱՐԴՅՈՒՆՔՈՒՄ`

ՈՍՏԻԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ – ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ

ԿԱՊԵՐԻ   ԱՄՐԱՊՆԴՈՒՄ

Ոստիկանությունն իր կայացման գործընթացում կրել է բազմաթիվ փոփոխություններ և տարբեր ժամանակաշրջանում ունեցել է տարբեր գործառույթային պարտականություններ: Սակայն միշտ էլ նրա հիմնական գործունեությունը մնացել է նույնը` երկրի  ներսում  հասարակական  կարգ ու կանոնի հաստատումը, հասարակական անվտանգության  ապահովումը և  հանցավորության դեմ տարվող  պայքարը:

ՀՀ ոստիկանությունը միասնական համակարգ կազմող պետական  կառավարման  մարմին  է, որն ունի խնդիրներ և որոնք իրագործելիս հիմնվում է օրինականության, անձի  իրավունքների և  ազատությունների,  պատիվն  ու  արժանապատվությունը  հարգելու,  մարդասիրության ու հրապարակայնության սկզբունքների վրա: Ոստիկանության  խնդիրներն ամրագրված են «Ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքում: Ոստիկանության  խնդիրներն  են  օրենքին  համապատասխան ապահովել՝

1. մարդու  անվտանգությունը.

2.հանցագործությունների ու վարչական իրավախախտումների նախականխումը, կանխումը և խափանումը.

3.հանցագործությունների հայտնաբերումը և բացահայտումը, քրեական գործով  նախնական քննությունը.

4. հասարակական  կարգի  պահպանությունը  և  հասարակական  անվտանգությունը.

5. սեփականության  բոլոր  ձևերի  հավասար  պաշտպանությունը.

6. օրենքով  նախատեսված սահմաններում  ֆիզիկական և իրավաբանական անձանց իրենց  իրավունքներն  ու  օրինական  շահերը  պաշտպանելիս  օգնություն  ցույց  տալը:

Նշված խնդիրներն իրագործելիս ոստիկանությունը չի գործում հասարակությունից,  ժողովրդից առանձնացված, այլ  աշխատում է նրանց հետ ու ծառայում ժողովրդին:  Գիտատեխնիկական նվաճումների արդյունքում փոփոխման են ենթարկվել հասարակական  հարաբերությունները, բնականաբար  նաև իրավախախտ  անձանց  գործելակերպը: Առաջ  են եկել նոր հանցատեսակներ, որոնք նախկին քրեական օրենսդրությունում չէին  նախատեսվել: Եվ ընդհակառակը, որոշ արարքներ, որոնք նախկին օրենսդրությամբ համարվում էին հանցագործություններ, նոր օրենսդրությամբ վերացվել են: Նույնը  վերաբերվում  է նաև վարչական  իրավախախտումների  մասին  օրենսդրությանը:

Շարունակել կարդալ→

ՍՏԵՂԾԱԳՈՐԾՈՒՄ ԵՆ ՄԵՐ ԸՆԹԵՐՑՈՂՆԵՐԸ


 

Ինքնատիպ քնարերգուն

 

Վարդգես ԽանոյանՄեր հայրենակից Վարդգես Խանոյանը «Վարդաձոր» թերթի ակտիվ ընթերցողն է: Շուրջ 42 տարի նա ապրում ու ստեղծագործում է Ջերմուկում: Ընթերցողի դատին է հանձնել «Հրաշալի քաղաքացին» /մանկական/, «Արևի ձայն», «Քաջերը մահ չունեն» ժողովածուները, մեկ-երկու ամիս առաջ նաև չորրորդ` «Թախծի ծառ» գիրքը, որի ներշնչանքը կյանքի և’ երջանկության, և’ հիասթափության ու թախծի թեմաներն են, որոնք այնպես են ձուլվել իրար, որ ընթերցողն էլ ակամայից տեսնում է ու լսում մարդկանց սիրո, թախծի դառը պտուղներն ու զգում նրանց սրտի թրթիռը, խինդն ու վիշտը:

Թեև Վարդգեսը վաղուց է հեռացել Եղեգիս գետի ջրերի խորքում ննջած իր հայրենի գյուղից` Շատինից, բայց իր քնարական խոսքով համեմված ստեղծագործություններով միշտ էլ ծննդավայրում է, հայրենի բնության գրկում,  մանկության օրերն են` դրանք  դարձնելով տեսանելի ու շոշափելի:

Եղեգիս գետը, Եղեգիս գետը

Հոսում է ահա

Եվ գալար-գալար սահում են հետը

Ժպիտներն օրվա…

Իջավ հանդերին փափուկ մի գիշեր,

Ու մթնեց գետը,

Եղեգիս գետը կապույտ աստղեր է

Գլորում հետը…

Եղեգիս գետը սահում է, տանում,

Խոհերս խռով…

Եվ քո պատկերն է լուսնի պես սահում

Մաքուր ջրերով:

Չի կանգնում մի պահ,

Չի հանգստանում

Եղեգիս գետը,

Իմ ծարավների անքնությունը

Տանում է հետը:

  Continue reading

ՄՆԱՅՈՒՆ ԵՎ ԱՆԺԱՄԱՆՑԵԼԻ ԳՈՐԾ


Ստեղծագործում են մեր ընթերցողները

 

2010թ. Ջերմուկի քաղաքային գրադարանն ստացավ Աշոտ Սիմոնյանի «Արփա-Արենին Վայոց ձորի պատմության հոլովույթում» (Երևան 2000թ.), մեկ տարի անց՝ նույն հեղինակի «Վայոց ձոր, 20-րդ դարի քառուղիներում (1914-1921 թ.թ.)» գրքերը: Վայոց ձորում արմատներ ունեցող մարդու համար, անկախ նրա ներկա բնակության վայրից, դրանք ընթերցելը հետաքրքիր է, ներքին ցանկալի պարտադրանքով գրավում ու կլանում է նրան: Անհնար է այդ գրքերը հենց այնպես թերթել ու մի կողմ դնելը: Անհնար, որովհետև ընթերցում ենք հեղինակի՝ երկար տարիների ընթացքում մարզի մասին հավաքած արխիվային նյութերը, ժամանակակիցների անտիպ գրքերից ու հուշագրություններից մեջբերված վկայություններն ու նկարագրությունները, տպագիր գրականությունից կատարված հղումներն ու փաստական նյութերը, հայրենական ու արտերկրի հայատառ մամուլում տարբեր տարիներին լույս տեսած հոդվածները, թղթակցությունները, այդ ամենի վերաբերյալ անհրաժեշտ ծանոթագրություններն ու պարզաբանումները: Առանձին դեպքերում հարկ է լինում վերընթերցել այս կամ այն նյութը, հղումը, նկարագրությունը, համադրել տարբեր անձանց հուշերը, դեպքերն ու իրադարձությունները: Մի քանի տասնյակ ավերված, գոյությունը դադարեցրած կամ վերապրած, հաճախ անվանափոխված, վերածնված գյուղերի, դրանցում հիմնական դերակատարում ունեցած գերդաստանների ու անհատների անունները մտապահելը որևէ հերթի ժառանգ չհանդիսացող ընթերցողի համար դժվար է: Բայց անունների մտապահել-չմտապահելը էական չէ, քանի որ նկարագրվող ժամանակաշրջանում Հայաստանի գրեթե բոլոր գյուղական բնակավայրերը և դրանցում գոյատևել փորձող, մաքառող ու պայքարող բնակիչները մեր պապերն ու տատերն էին, որ անկախ բնակության վայրից ու պայմաններից, ապրել են պատմական տվյալ ժամանակաշրջանի արհավիրքներն ու փորձանքները:

Վիպական սյուժեն ընթերցողը վերապահությամբ է ընդունում, անհավատալի դրվագները բացատրում է որպես հեղինակի երևակայությամբ հորինվածք: Հուշերն ու նկարագրությունները ցնցող են, առանձին դեպքերում ընդմիջում ես և ինքդ քեզ հարցնում. մի՞թե դա հնարավոր է: Ինչպիսի՞ն կլիներ Վայոց ձորն այսօր, եթե այն լիներ զուտ հայաբնակ, մեկ գյուղը գոյատևաման պայքար չմղեր երեք թուրքաբնակ գյուղերից հորդացող ավարառու հրոսակների դեմ, չլինեին անհամար զոհերն ու գերեվարումները: Հայ-թուրքական ազգամիջյան անվերջանալի բախումներից հետո եղբայրասպան «դասակարգային պայքար»-ը որքան անհեթեթ ու անմիտ է իր դրսևորումներում, նույնքան էլ ողբերգագան ու կործանարար: Բռնի ու պարտադիր կոլեկտիվացման անհասկանալի լոզունգային նորամուծությունը թշվառության անդունդը նետեց գենետիկորեն մենատնտես հայ գյուղացուն: Ընդվզումները ճնշվեցին դաժանորեն. գնդակահարվեցին, աքսորվեցին, ֆիզիկական ու հոգեբանական բռնությունների ենթարկվեցին հարյուր հազարավոր մարդիկ, ընդորում՝ առավելապես գիտակից, արարող ու աշխատասեր: Ավաղ, որևէ կերպ հնարավոր չէ վերականգնել, փոխհատուցել հսկայական մարդկային ու նյութական կորուստները: Բայց գոնե պետք է հիշել բոլոր նահատակներին:

Այդ գրքերում անթեղված են մեր ծնողների սարսափներով լի մանկությունը և մեր պապերի ու տատերի ծաղկուն տարիքի կենաց ու մահու մաքառումները: Հայաստան և Լեռնահայաստան ճանապարհի վրա գտնվող Վայոց ձորի գավառի՝ թուրքերենով վերանվանված Դարալագյազի գավառը տրորվել ու քրքրվել է դաշնակ – բոլշևիկ եղբայրասպան զորքերի, նրանց առաջնորդող գործիչների ձիերի սմբակների տակ. Անդրանիկ, Նժդեհ, Դրո, Յապոն… Նրանցից յուրաքանչյուրը հայրենասեր էր իր ընկալումներով ու իր համոզմունքներով: Այդ դրամատիկական անցքերի վերաբերյալ ձեռք բերված նյութերը զետեղվել են առանց հեղինակի միջամտության ու մեկնաբանությունների: Որքան ջերմ հայրենապաշտություն, հիասթափություն, դառնություն, բայց նաև փայփայված հույսեր կան Ալեքսանդր Մյասնիկյանին հղված վայոցձորցի մտավորական Խորեն Տեր-Ավագյանի նամակում, գրված Թավրիզից 1921թ. հոկտեմբերի 15-ին: Այս նամակը գրված է հոգու թելադրանքով, սրտից ծորացող արյամբ: Օրեր անց կրկին կարդալու ցանկություն է առաջանում: Continue reading

ԹԻՎ 3 /107/ 28-Ը ՄԱՐՏԻ, 2013Թ.


ԼՈՒՐԵՐ ՄԱՐԶԻ ԱՌՕՐՅԱՅԻՑ

***

Մարտի 13-ին մարզպետարանի նիստերի դահլիճում տեղի ունեցավ մարզխորհրդի այս տարվա անդրանիկ նիստը: Այն վարում էր մարզպետ Էդգար Ղազարյանը: Մասնակցում էին համայնքների ղեկավարներ, ՀՀ գյուղ. նախարարության տարածքային ծառայությունների տնօրեններ, մասնագետներ, մարզպետարանի աշխատակազմի կառուցվածքային և առանձնացված ստորաբաժանումների ղեկավարներ ու ԶԼՄ ներկայացուցիչներ: Նիստին ներկա էր նաև ՀՀ ՏԿՆ աշխատակազմի կառավարման և զարգացման վարչության տարածքային զարգացման ծրագրերի բաժնի առաջատար մասնագետ Սամվել Միքայելյանը:

Օրակարգում`

1. « 2013թ. համայնքային բյուջեների կազմավորման և 2013թ. հունվար, փետրվար ամիսների համայնքային բյուջեներին ամրագրված սեփական եկամուտների հավաքագրման ընթացքի մասին» /ֆին. և սոց. տնտ. զարգ. վարչ. պետ Ռ. Հայրապետյան/:

2. «Գարնան գյուղատնտեսական աշխատանքների կատարման ընթացքը մարզի համայնքներում» /գյուղ. և բնապահպ. վարչ. պետ Բ. Մկրտչյան/

3. Հաղորդում «ՀՀ կառավարության 2013թ. փետրվարի N130 որոշմամբ 4-րդ հրատապ ծրագրով մարզում նախատեսված աշխ-ի մասին» /քաղաքաշին. վարչ. պետ Ա. Հովսեփյան/

Վերջում ՏԻ և ՀԳՄ հարցերով վարչ. պետ Ն.Սիմոնյանն ու իրավաբան. բաժնի պետ Ն. Մաղաքյանը հանդես եկան հայտարարությամբ:

Մարզպետարանի ՏՀԿ բաժնի օրագրից

***

Մարտի 21-ին Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնում տեղի է ունեցել Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ-ի հանդիպումը ՀՀ Վայոց ձորի մարզպետ Էդգար Ղազարյանի հետ՝ վերջինիս խնդրանքով:

Հանդիպման ընթացքում քննարկվել են ՀՀ Վայոց ձորի մարզում Հայ Առաքելական Սուրբ եկեղեցու գործունեության, ինչպես նաև պատմամշակութային հուշարձաններ հանդիսացող եկեղեցիների պահպանությանն առնչվող հարցեր:

***

Մարտի 19-ին ԱԳՆ-ում տեղի է ունեցել Ֆրանկոֆոնիայի օրվան նվիրված ավանդական ընդունելությունը, որին ներկա են եղել ՀՀ Սփյուռքի նախարար Հրանուշ Հակոբյանը, ԱԺ պատգամավորներ, ՀՀ տեղական ինքնակառավարման մարմինների ղեկավարներ, ՀՀ-ում հավատարմագրված՝ Ֆրանկոֆոնիայի միջազգային կազմակերպության անդամ երկրների դեսպաններ, Հայաստանում գործող ֆրանսիական հաստատությունների ղեկավարներ, գիտակրթական ոլորտի բարձրաստիճան ներկայացուցիչներ: Ընդունելությանը մասնակցել է նաև ՀՀ Վայոց ձորի մարզպետ Էդգար Ղազարյանը:

Ֆրանկոֆոնիայի ամսվա շրջանակում ամեն տարի մայրաքաղաքում և Հայաստանի մարզերում կազմակերպվում են մշակութային, գեղարվեստական, կրթական և բուհական միջոցառումներ:

Վայոց ձորի մարզի Եղեգնաձոր քաղաքի թիվ 2 հիմն. և Զառիթափի միջն. դպրոցներում Ֆրանկոֆոնիայի ամսվա շրջանակում իրականացվելու են մի շարք միջոցառումներ: Ներկայացնում ենք կազմակերպվելիք միջոցառումների ծրագիրը.

ՇԱՐՈՒՆԱԿԵԼ…

Թիվ 12 /60/ 25-ը դեկտեմբերիˌ 2009թ.


Շ Ն Ո Ր Հ Ա Վ Ո Ր    Ն Ո Ր    Տ Ա Ր Ի   Ե Վ   

Ս ՈՒ Ր Բ   Ծ Ն ՈՒ Ն Դ

Շ Ն Ո Ր Հ Ա Վ Ո Ր    Ն Ո Ր    Տ Ա Ր Ի   Ե Վ     Ս ՈՒ Ր Բ   Ծ Ն ՈՒ Ն Դ 

Լուրեր մարզի առօրյայից

 ***

ՀՀ փոխվարչապետ, տարածքային կառավարման նախարար

Արմեն Գևորգյանի այցելությունը Վայոց ձորի մարզ

Յուրաքանչյուր տարեվերջ հանրագումարի ենք բերում տարվա նախատեսված ծրագրերն ու ամփոփում, թե դրանցից ո՞րն է իրականություն դարձել: Դեկտեմբերի 22-ն էլ նման հաշվետու օր էր Հերհերի, Մալիշկայի ու Շատինի համար: Օրվա տոնական արարողություններին իրենց ներկայությամբ պատվեցին  ՀՀ փոխվարչապետ, տարածքային կառավարման նախարար Արմեն Գևորգյանն ու մարզպետ Վարդգես Մաթևոսյանը:

 Ղեկավար այրերի առաջին այցելությունն սկսվեց հեռավոր Հերհեր գյուղից: Առավոտ վաղ նորակառույց, գեղեցիկ գյուղահրապարակում իսկական տոնախմբություն էր: Իրականություն էր դարձել համայնքի անդամների վաղեմի երազանքներից մեկը. կապույտ վառելիքը մուտք  է գործել գյուղ:

Համայնքի ղեկավար Անդրանիկ Աբրահամյանը ողջունելով հյուրերին ու համագյուղացիներին` իր շնորհակալանքի խոսքն ուղղեց ներդրողներին, որոնց շնորհիվ կառուցվեց 5,47կմ երկարությամբ գազատարը, որի շին-մոնտաժային աշխատանքի արժեքը կազմում է 67մլն դրամ: Կարելի է ասել, որ դա համայնքի շուրջ 800 բնակիչների ամանորյա նվերն է:

Շարունակել կարդալ→

Թիվ 10-11 /58-59/ Հոկտեմբերի 15ˌ 2009թ.


Անակնկալ հանդիպում ՀՀ պաշտպանության նախարար

Սեյրան Օհանյանի հետ

2009-2010 ուս.տարվա առաջին օրերը Բարձրունու միջն. դպրոցի աշակերտների ու ուսուցիչների համար սկսվեց անակնկալներով: Սեպտեմբերի 2-ին հայտնի դարձավ, որ ՀՀ պաշտպանության նախարար Սեյրան Օհանյանը այցելում է Բարձրունի գյուղ: Անակնկալը կրկնապատկվեց, երբ նա գյուղապետ Գ. Գևորգյանի ու դպրոցի տնօրեն Ա. Մարգարյանի միջնորդությամբ այցելեց դպրոց: Երեխաները և ուսուցչական կազմը աղ ու հացով, ծափողջույններով ու հայրենասիրական երգերով դիմավորեցին նախարարին: Նա սիրով զրուցեց աշակերտնեի հետ, լսեց տնօրենին ու ծավալվեց մտերմիկ, անմիջական ու շատ հետաքրքիր զրույց:

Ինչպես երեխաները, կարծում եմ նաև նախարարը գոհ մնացին այդ հանդիպումից: Պարոն նախարարը դպրոցին նվիրեց իր հեղինակած «XX/ դարի բանակը» գիրքը, իսկ երեխաները` որպես հաղթանակի խորհրդանիշ, նախարարին նվիրեցին իրենց ձեռքի աշխատանքը /գոբելեն եռագույնը/: Հանդիպման ավարտին նախարար Ս.Օհանյանն արտահայտեց իր հիացմունքը դպրոցի ու երեխաների ռազմահայրենասիրական դաստիարակության համար, և հրաժեշտ տվեց` գյուղին մաղթելով խաղաղություն:

Հանդիպումը շատ հիշարժան էր ու տպավորիչ:

Անի Նիկողոսյան
Բարձրունի 11-րդ դաս.

ՀՀ վարչապետն ընդունեց մարզային թերթերի խմբագիրներին

Շարունակել կարդալ→

 

ՍԵՎԱԿԱՍԻՐՈՒԹՅՈՒՆԻՑ` ՍԵՎԱԿԱԳԻՏՈՒԹՅՈՒՆ


Երիտասարդ գրականագետ, Գորիսի պետական համալսարանի դասախոս Թեհմինա Մարությանի գիտական ուղին սկսվել է սևակասիրությունից, Սևակ-բանաստեղծի կյանքի և գործի հանդեպ տածած ջերմագին պաշտամունքից: Սևակով ապրել ու իմաստավորել է իր ուսանողական կյանքի տարիները, Սևակով է լցրել հոգու և արյան բջիջները: Սևակ ասմունքող ու պաշտող աղջնակն օրերի հետ ավելի ու ավելի հասունացել է և հասկացել, որ իր հետագա կյանքի և գործունեության տարերքը գրականությունն է և գրականագիտությունը` մասնավորապես սևակագիտությունը: Դեռևս ուսանաղական տարիներին Թ. Մարությանը գիտաժողովներում և մամուլում հանդես է եկել աչքի ընկնող, թարմ հարցադրումներով և ինքնատիպությամբ լի  գրականագիտական հոդվածներով և բանախոսություններով: Նրա գիտական անդուլ պրպտումները  տվեցին ցանկալի արդյունքը. 2004թ. նոյեմբերին ՀՀ ԳԱԱ Մ. Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտում պաշտպանել է ատենախոսություն և ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան:

Վերջերս հայ ընթերցողի գրասեղանին դրվեց  Թ. Մարությանի անդրանիկ մենագրությունը` «Պարույր Սևակի պոեմների գրաքննադատական անդրադարձները» խորագրով, որը լույս է ընծայել «Զանգակ 97» հրատարակչությունը: Գրքի գիտական խմբագիր, բանասիրության դոկտոր, պրոֆեսոր Դ. Գասպարյանը առաջաբանում նշում է, որ սույն մենագրության հեղինակը գիտական և հոգեկան որոնումների ոչ դյուրին  ճանապարհով փորձել է հասնել ակունքին և ազնիվ գիտությամբ բարբառել գրական ճշմարտությունը, այսկերպ հոգևոր հաղորդակցման խողովակները մաքրելով ժանգից ու խցանումից: «Բանաստեղծական ինքնադիմանկար» ներածական գրքի հեղինակը հակիրճ ներկայացնում է  սևակագիտության ոլորտում առկա վիճակը, գնահատանքի խոսք ասում մի շարք ուսումնասիրողների  կատարած աշխատանքի  և ունեցած վաստակի առնչությամբ: Անդրադառնալով ուսումնասիրության բուն նյութին, Թ. Մարությանը փաստարկում է, որ Սևակի երկերը, պատմահայրենասիրական պոեմները մասնավորապես, իրենց տարողությամբ և խոսքով, փիլիսոփայական հարցադրումներով ինքնին հատկանշվում են արդիական հնչեղությամբ  և ցայսօր զգալիորեն արգասավորում են հայ գրականության ընթացքն ու  նվաճումները:

Աշխատության առաջին գլխում /«Պատմական պոեմների գրաքննադատական անդրադարձները»/ փաստական և փաստառատ  վիթխարի նյութի  օգտագործումով քննության են առնվում  Սևակի «Անլռելի Զանգակատուն» , «Եվ այր մի` Մաշտոց անուն», «Եռաբանյա ասք» պոեմների շուրջ  ծավալված գրական ու քննադատական անդրադարձները: Հեղինակը ոչ միայն ներկայացնում է ժամանակի գրական համայնապատկերը, այլև սեփական դիտարկումների հիման վրա մշակում, ամբողջականացնում է իր  դիրքորոշումն ու չափանիշները: Նորովի մեկնաբանություն է տրվում հայրենիքի կերպարը, հայոց բազմադարյան հերոսական և ողբերգական անցյալը գեղարվեստորեն մարմնավորելու սևակյան ջանքերին ու խիզախմանը:

Ըստ հետազոտողի, Սևակի պատմական պոեմները հատկանշվում են ազգային հայրենասիրական բացառիկ լիցքավորմամբ, իսկ ընդգրկումների խորքով, ժանրային ոճաբանական և կառուցվածքային առանձնահատկություններով առհասարակ հայ քնարերգության նվաճումներից են: Սակայն ժամանակի հայ գրաքննադատական միտքը հաճախ ոչ միայն անտեսել, անուշադրության է մատնել վերոնշյալը, այլև միտումնավոր կամ անորոշ դիրքորոշում ընդգրկել սևակյան արժեքների հանդեպ: Թ. Մարությանը անուն առ անուն բացահայտում և խիստ քննադատում է կողմնակալ ու տհաս գիտնականներին:

Երկրորդ գլխում /«Սիրային պոեմների գրաքննադատական անդրադարձները» ներկայացված է «Երգ երգոց», «ՈՒշացած իմ սեր», «Նահանջ երգով» պոեմների` գրական-հասարակական դաշտում ունեցած արձագանքների տեսությունն ու մեկնությունը: Continue reading

ՍՏԵՂԾԱԳՈՐԾՈՒՄ ԵՆ ՄԵՐ ՀԱՅՐԵՆԱԿԻՑՆԵՐԸ


 

ԱՏՈՄ ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ

Ծնվել է 1937թ. Խաչիկ գյուղում: Մանսագիտությամբ ինժեներ մեխանիկ է: Գրել սկսել է դպրոցական տարիներից: Տպագրվել է «Ջերմուկ», «Վերելք», «Գնդեվանք» և այլ տեղական թերթերում: Ավելի քան տասը տարի եղել է ազատազրկման մեջ: 2007-ին լույս է տեսել Ա.Ավետիսյանի «Արևն ինչու՞ է ինձնից ամաչում» առաջին ժողովածուն, որը նվիրել է վաղամեռիկ որդու` տաղանդավոր երաժիշտ Ավետիք Ավետիսյանի /Միներալի Ավո/ պայծառ հիշատակին: 

Գրքում ընդգրկված են ազատազրկման տարիներին գրված լիրիկական բանաստեղծությունների մի մասը, ուր հեղինակը փորձել է բացահայտել սովետական կալանավորի ներքին աշխարհը:

…Հարցին, թե ո՞րն է երկար տարիների լռության պատճառը փաստեց գրքի նախաբանը.

«Հայաստանի սովետական գրողների Ջերմուկի փնջային միավորման հավաքներից մեկում մեծն Պարույր Սևակը, կարդալով իմ բանաստեղծությունները, բառիս ամենալայն իմաստով, ջախջախեց համարյա բոլոր գործերը»,- գրված է այդտեղ:

  Ես դիմեցի նրան.

-Ընկեր Սևակ, Դուք մեր գործերը դատում եք Ձեր չափանիշներով, դա արդարացի չէ:

-Ինձնից հետո` կամ ինձնից լավ պիտի գրեք,- պատասխանեց Սևակը:

Եվ ես մի քանի տարի ոչինչ չգրեցի, քանզի Սևակից լավ ո՞վ կարող էր գրել…

Տողերիս հեղինակը հավակնություններ չունի որևէ մեկից լավ կամ վատ գրելու, ես էլ բախտի ինձ տրված չափով, տառապել, սիրել ու հուզվել եմ և իմ ապրումները տվել եմ թղթին:

  Թե դա որքանով է հաջողվել, թող ընթերցողն ինքը դատի: Գլխավորն այն է, որ ես փորձել եմ անկեղծ լինել: Ինչպես Համո Սահյանն է գրում.

                                 «Երբ որ մեջը վերք է

                                  Եվ քո ապրած օրն է,

                                  Երգն, իսկապես երգ է,

                                 Հինն ու նորը, ո՞րն է»:

Ընթերցողին ենք ներկայացնում պատառիկներ Ա. Ավետիսյանի ստեղծագործություններից.

ԾԱՆՈԹ ԱՐԱՀԵՏ ՉԿԱ  ԷՍ ԿՅԱՆՔՈՒՄ

Ծանոթ արահետ չկա էս կյանքում,

Ամեն մարդ իր նոր կածանն է բացում: Continue reading